Zee German Battleship

Traumatic would be a good word for Erik's experience with early birds. This time however - it is quite helpful. We can pick up our majestic machine quite early, after being send an Uber via text message. Our Uber driver is the first one to break the protocol set by John Cleese in Fawlty Towers: "Don't mention the war". He mentions high gas prices because of it. Probably the people in and of Iran have different worries - but it's nice to see some reflection on the topic in the USA. Uber and pick-up are fast, and everything seems to be going to plan. Our camper is an oldie, beaten and scarred: cracked windshield, impact damage on almost every panel. This is perfect: Erik tends to add battlemarks every trip, and this way they look like they belong.

With the early bird we grow overconfident - and we drive for a Walmart outside of LA. Well driving... we're crawling over the interstate because some people tried to create a local fusion of car parts belonging to different cars. The delay, plus our little dragons that are starting to act out their feelings about being ripped from their stable schedules make the drive into a challenging affair.Erik is driving the machine up front, Cristina is entertaining at the dinner table. This division almost has Erik joining the fusion of parts. The telephone falls out of the cup holder, and keeping one eyebrow on the road while 2 eyes are looking for the map... well, lessons were learned. We make it to the Walmart, park the monster and ask Marcus to name it. Since he cannot get past names that have "Poop" in the name, and these stories are classy and glamourus, we're going for "The Bismarck". The only thing that can take this thing of course is a torpedo... or Erik dropping the phone again. We buy a phone holder at Walmart. And that is not the only thing we buy: we buy more lessons learned. Did you know you could pick [e-38] collect on holiday as well? Funnily it never entered our minds - untill 2 little dragons making their hunger known, made it enter our minds with some clarity.

Other things we learned in the Walmart is that missionary work is not what it used to be. Where previously you would get on your boat, travel the world and got eaten by indigenous people... now you tell people in the supermarket to pray. Erik tells them we will try missionary as well. They also try to convince Erik that he should enroll in the Walmart plus program, after he tells them we're only here for 3 weeks on holiday. The man chats away happily with all the massive savings you can ensure monthly and yearly. Erik uses some Dutch directness to say that he cannot stay longer than 3 weeks and the program is not for him. The man pushes with the fact that Walmart is global, and he can use it everywhere in the world. We guess having all their sports competitions end in "World Championships" got to their head. But when Walmart Winssen opens, we'll be the first to know.

De vertraging en onze eindeloze shoppingspree heeft het Vegasplan wat moeilijker gemaakt. We proberen te overnachten maar de eerste camping is vol. De eigenaar probeert tips te geven over alternatieven, maar kan Erik zijn telefoon niet bedienen (de man heeft een Alu hoedje op). Als Erik vraagt om het op te schrijven, lukt hem dat ook niet. Het enige dat hij kan doen is ons vertellen niet naar de camping aan de overkant te gaan, want daar is laatst iemand vermoord, en dan weet je hoe dat gaat: als er iemand op je camping vermoord wordt, dan stopt het ook niet meer. Riight.. het plan lijkt wat tegenslagen te hebben. We rijden wat verder, slapen daar en kachelen de volgende dag naar Vegas! Onderweg parkeren we bij de Supercharger samen met alle mensen die het mogelijk maken om The Bismarck nog te rijden - go green team.

In Vegas overnachten we bij een casino (wie had dat gedacht), en ontmoeten we onze eerste Karen. Iemand die zit te roken bij het zwembad, achter een bordje dat je er niet mag roken ontketent een ware Jerry Springer met al haar 7 kinderen en aggresieve man. Ze werd namelijk door het personeel gevraagd niet meer te roken - en voor rokers, tjsa. "Don't take our smokes!" Wijzelf chillen in de zon, in het zwembad, en zorgen ervoor dat de Bismarck er relatief bescheiden uitziet. We leren onszelf een nieuw slaapritme aan, richten de kamers verder in... oja en we bezoeken "The Strip". De kinderen kijken hun ogen uit door de overdaad aan lampjes, shows, opsmuk en uiterlijk vertoon. Veel van de shows zijn trouwens gestopt, of uitgekleed. De pompen van het Bellagio doen nog een showtje van 2 minuten, Treasure Island is gestopt met zijn shows buiten en The Mirage heeft helemaal de geest gegeven. Het uitkleden is ook overgeslagen naar de showgirls en guys. Er loopt meer vlees op straat dan in de koeling van de supermarkt. We genieten van de uitbundigheid, tramritjes, vissen in een tank en vooral van elkaar. Bij de kanaalbootjes spot Erik een motor die ervoor zorgt dat roeien van de zingende man alleen een geste is voor het publiek. Waarschijnlijk is de laatste zin Las Vegas in een notendop.