Pula-n cur si bani de drum ;)

De worst. Kinderen en vliegtuigen - je bereidt je voor op de worst (the worst, ook nog gratis). Het zijn echter je eigen kinderen. Dus het voorbereiden is niet zozeer de vlucht zelf, het is alle moeite doen om aan boord te komen. Na het betere planwerk en met wat hulp van vrienden en familie is het gelukt. We hebben met de betere kofferinzameling en door vaak te testen een pasvorm in de auto weten te krijgen waarbij we allemaal beenruimte over hebben - de kofferbak past geen paashaas meer bij. De tweede truc is valet parking met de luxe optie dat de Valet (Constantin) ook nog de koffers meeduwt naar de check-in. De check-in verloopt soepel - Marcus klust nog een beetje bij als hij de koffers naar het bagagesysteem mag begeleiden. Security check? Soepel-ish. Alleen de luiertas (vol met eten en drinken beland op het zijspoor) - maar mag gewoon door. De paspoortcheck is een beetje een droge chorizo (dit is een vorm van worst, mocht je nog in moeten komen in dit blog). Door de security hebben we geen water bij ons, en door de kinderen mogen we niet door de snelle paspoortcontrole - na een uur in de lijn staan waarbij Marcus ons vrij duidelijk maakt dat er water in moet, weet Erik wat te bedelen van de oh zo behulpzame "service" medewerkers. Na dit stuk is het laatste stuk het vliegtuig in vrij simpel - en is onze taak als ouders klaar. Tenminste, zo zag ik het altijd als kinderloos persoon in het vliegtuig. Ze dansten op mijn armen, kwijlden over mijn broek, en veranderen het vliegtuig in een monkeytown gecombineerd met een chemische fabriek. Dat alles terwijl de ouders lekker wijntjes wegtikten en desperate houswives kijken op hun schermpjes.

Het beeld is niet veranderd - Ofja, Erik keek Barbie, en Cristina Finding Nemo (5x) met de kinderen. Het hielp ook wel dat het meisje voor ons Alexandra zo'n 6 uur onder haar vleugels neemt en uitlegt hoe ze de vliegende pony op haar tablet kan achtervolgen.

Na de landing mogen we door het Roemeense paspoort en 6 bananen nog een speciale behandeling van Homeland Security meemaken. Marcus wordt ook hier weer aan de kinderarbeid gezet: hij krijgt een badge en mag mensen ondervragen. In zijn woorden: "Bussiness, or kom je spelen?". Verrassend genoeg mogen alle boterhammen en krentebollen mee naar het land der vrijheid.

Het Hilton is nog onveranderd onvriendelijk voor je koffer: een vloerkleed waar je benen tot de enkels in verdwijnen, en je koffers hun wielen in verliezen. Het voordeel is wel - mocht je in slaap vallen voordat je de kamer bereikt: het is net een bed. Wat wel veranderd is: het zwembad. De helende eigenschappen voor Erik's ogen van 13 jaar geleden lijken te zijn verdampt. In ieder geval even lekker gezwommen. Erik loopt naar AT[e-38]T voor een simkaartje en weet een dealtje te slaan met een contante betaling voor een simkaart die maar tijdelijk geldig is - drugsdealer vibes activated.

Cristina manages to burn through 12 MB of data for having left her data on, for which SimYo will charge about 60 euro's. We win some dollars, we lose some euros: Fix Pula- the memories wil last though.

We sleep a long night away, and wake up as a family at 4AM. Good thing the Denny's next door serves breakfast 24/7. Or well breakfast... it's semi liquid heart attacks. Whatever Erik ordered- it needed to come with CPR guarantees to eat it. Erik is proud that the kids leave part of their pancakes and tell him they love daddies pancakes better - or well, the reason might not have been said out loud as much, as it was interpreted (by Erik). Cristina has been mansplained to boredom by Erik all the things he finds curious about the US. The tipping culture will forever remain his favorite topic to pick on. In 13 years not much changed - except that you can now also tip with QR codes. Oh and the percentage has changed to 20% for average service. The fun thing about the culture is that it triggers the staff to give away all kinds of things for a favorable image - especially with kids as cute as ours.

Update on making America Great again: Erik has visited the toilet after the landing, and America is objectively greater again! Also Dad jokes have increased by 1984% on a localized radius.

Update on timeline - We are sipping Bloody Marry's in Vegas Baby - with the added years the storywriting experience is in the multitudes and one could start to expect speed. With the time the fingers are not as nimble as the mind. Yes we're pulling the age-card. Mînca-mi-ai Pula! Xo

Helpful material: https://www.reddit.com/r/europe/comments/lyf7oq/different_ways_of_using_the_word_pula_in_the/